ฟ้องหมอ + ราตรีศรีตรัง ครั้งที่4

 
 ระยะหลังมานี้ พื้นที่บนเว็บนี้ของข้าพเจ้าเริ่มฝุ่นเกาะ เนื่องจากไม่ได้มีบทความใหม่ๆ มาอัพเดทเป็นประจำดังที่เคยเป็นมา
เมื่อสักต้นปี หรือกลางๆปี ตั้งแต่ขึ้นเรียนในชั้นปี3มานี้ ก็ลดจำนวนบทความต่อเดือนลงเยอะ และในท้ายปี กลับกลายเป็นเดือนหนึ่ง เพียง 2-3 บทความ หรือน้อยกว่านั้น
 
จะเขียนมากเพื่ออะไร ข้าพเจ้าเข้าใจดีว่าอาจมีเพื่อนๆ พี่น้อง ผู้ใหญ่ อาจารย์ กลุ่มคนจำนวนไม่มาก ที่สนใจอ่านบทความข้าพเจ้า
แต่จุดประสงค์จริงๆ ตั้งแต่เริ่มตั้งเว็บแห่งนี้ ก็เพราะจะฝึกการเขียน เพื่อก้าวสู่การเป็นนักเขียน ที่เขียนให้คนอ่านรู้เรื่องและมีความสุข นั่นเองครับ
 
 
 
 
ในช่วงนี้ ที่เขียนบทความน้อย จนเหมือนเว็บจะร้าง
ด้วยเหตุผลเหมือนแผ่นเสียงตกร่อง(แปลว่า ซ้ำเดิม) นั่นคือ เรียนหนัก สอบบ่อย
และหลังจากเขียนบทความนี้เสร็จ ก็จะมีสอบในวันพรุ่งนี้ และไม่กี่วันข้างหน้า อีก2-3วันๆ เป็นระยะๆ เลยไปจนถึงเดือนมกราคม (น่าเศร้าจริงๆ ร้องไห้)
ดังนั้น เหตุผลแผ่นเสียงตกร่องนี้ ก็ยังมีเค้ามูลความจริงอยู่มาก
 
 
การเรียนหมอ เป็นการเรียนที่หนักครับ ไม่ใช่ง่ายๆ และอาศัยความขยันขันแข็ง ความพยายามเพื่อได้ความรู้มาประกอบวิชาชีพโรคศิลป์ ช่วยเหลือผู้ป่วยให้พ้นโรคภัย
 
ถ้าพูดถึงประเด็นหมอแล้ว ผู้ใดเรียนหมอ หรือคนที่ไม่ได้เรียนหมอ ประเด็นที่น่าสนใจในตอนนี้ และสืบเนื่องมาตั้งแต่โครงการ30บาทตายทุกโรคของทักษิณ
 
ก็คือประเด็น "ฟ้องร้องหมอ" ครับ 
 
550000016351801
 
ก็ขอแนะนำกระทู้หนึ่งในเว็บบอร์ดของไทยคลินิกครับ โดยคุณหมอชัญวลีนั่นเองครับ ขึ้นคู่กับกระทู้อาจารย์หมอประเวศ วะสี ครับ
 
ซึ่งมีที่มาจากบทความที่ท่านได้ลงในมติชนครับ http://matichon.co.th/matichon/matichon_detail.php?s_tag=01act01181250&day=2007-12-18&sectionid=0130

 
และขอยกมาไว้ให้อ่านกัน ข้างล่างนี้ครับ
 

 
 
วันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ปีที่ 30 ฉบับที่ 10874

"จากหมอถูกตบหน้าจนถึงหมอถูกจำคุก"

โดย พญ.ชัญวลี ศรีสุโข chanwaleesrisukho@hotmail.com

ต้นเดือนพฤศจิกายน 2550 ที่ จ.ปทุมธานี ญาติคนไข้ไม่พอใจการรักษาญาติที่ป่วยด้วยโรคชรา ได้ต่อว่าหมอว่า อาการคนไข้ไม่ดีขึ้นเลย สถานที่ก็แออัด ร้อนอบอ้าว หมอหญิงไม่ต่อล้อต่อเถียง ได้เดินหนี ญาติจึงเดินเข้ามากระชากคอเสื้อหมอ บีบคอ และตบซ้ำ (สำนักข่าวที-นิวส์)

ต้นเดือนธันวาคม 2550 ศาลทุ่งสง จ.นครศรีธรรมราช พิพากษาจำคุกแพทย์หญิงโรงพยาบาลร่อนพิบูลย์ หลังฉีดยาชาให้คนไข้เพื่อผ่าตัดไส้ติ่ง ศาลพิพากษาว่าแพทย์หญิงผิดจริงเพราะกระทำการโดยประมาท ตัดสินจำคุก 3 ปี (หนังสือพิมพ์ข่าวสด)

การถูกทำร้ายร่างกาย และการถูกตัดสินจำคุกเป็นการถูกสังคมลงโทษอย่างรุนแรง ต่อการปฏิบัติหน้าที่ของแพทย์ ทั้งๆ ที่ไม่มีแพทย์คนไหนจงใจอยากให้คนไข้ไม่สุขสบาย ไม่หายจากโรคหรือเสียชีวิต จากปัญหา หรือความผิดพลาดต่างๆ

แพทย์ไม่ใช้สัพพัญญู การแพทย์ไม่ใช่สิ่งมหัศจรรย์ที่อยู่นอกเหนือกฎแห่งธรรมชาติ แม้ป้องกันเต็มที่ เหตุการณ์ที่ไม่พึงประสงค์ก็อาจเกิดขึ้นและไม่เฉพาะการแพทย์ของเมืองไทย แต่เป็นการแพทย์ทั่วโลก

การรักษาคนไข้ไม่หาย การรักษาคนไข้ไม่เป็นไปดังความต้องการของคนไข้และญาติ การรักษาคนไข้แล้วคนไข้และญาติไม่พึงพอใจ การรักษาแล้วคนไข้ตาย ไม่ได้หมายความว่าแพทย์เป็นคนเลว คนทำผิดเสมอไป น้อยรายที่เกิดจากแพทย์มีสันดานชั่ว ละโมบ ไม่ระมัดระวัง ประมาท ฯลฯ ส่วนใหญ่เป็นปัญหาของระบบ ที่เอื้อให้เกิดปัญหาตามมาด้วยการลงโทษแพทย์ ยกตัวอย่างเช่น

นโยบายการเมือง ตั้งแต่ 30 บาทรักษาทุกโรค จนถึงรักษาฟรีทุกโรค ส่งผลให้จำนวนคนไข้เพิ่มมากขึ้น จนไม่เหมาะสมกับจำนวนผู้ให้บริการ การทำงานด้วยความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า ส่งผลให้เกิดปัญหาและความผิดพลาดเพิ่มขึ้น

ความล้มเหลวของนโยบายกระทรวงสาธารณสุขในด้าการผลิตและการกระจายกำลังทำให้ขาดแคลนแพทย์และบุคลากรทางการแพทย์ที่เป็นด่านหน้าในการรักษาโรคภัยไข้เจ็บ ผู้ที่ออกปฏิบัติงานในชนบท ส่วนใหญ่เป็นผู้น้อย ด้อยทั้งความรู้และประสบการณ์

ปัญหาเศรษฐกิจของประเทศ ส่งผลให้งบประมาณทางด้านสาธารณสุขมีน้อย งบในการจัดซื้อเครื่องไม้เครื่องมือที่ทันสมัยไม่เพียงพอ โรงพยาบาลหลายแห่ง อย่าว่าแต่งบประมาณปรับปรุงสถานที่เลย แม้แต่อุปกรณ์สำคัญในการช่วยรักษาชีวิตคนไข้ที่มีราคาแพง ก็ยังไม่อาจจัดหามาได้

ปัญหาการจัดสรรงบประมาณทางสาธารณสุข ตามรายหัวของประชาชนลงสู่โรงพยาบาลระดับต่างๆ ที่ยังไม่เป็นธรรม ทำให้หลายโรงพยาบาลต้องรัดเข็มขัด เพื่อความอยู่รอด

ปัญหาขาดแคลนแพทย์และบุคลากรทางการแพทย์ในระบบราชการ เนื่องจากมีแรงจูงใจและความกดดันทำให้แพทย์ลาออกจากราชการ ทำให้โรงพยาบาลรัฐหลายแห่งขาดแคลนแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ ปัจจุบันยังไม่มีการแก้ไขปัญหานี้อย่างจริงจัง แต่แก้โดยการผลิตแพทย์เพิ่ม ซึ่งเกิดคำถามว่า ปริมาณที่เพิ่มนั้นมาพร้อมกับคุณภาพหรือไม่

ความไม่เท่าเทียมกันของความเจริญระหว่างเมืองกับชนบทและการขาดสวัสดิการที่จำเป็นเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้แพทย์ในชนบทขาดแคลน อย่าว่าแต่แพทย์เลย คนทั่วไปถ้าเป็นไปได้ก็อยากเลือกอยู่ในเมืองที่มีความเจริญ มีการศึกษาที่ดีให้ลูกหลาน

ปัญหาค่านิยมของสังคมที่เปลี่ยนไป อาชีพแพทย์ไม่ได้เป็นอาชีพที่มีเกียรติ ฝากผีฝากไข้เชื่อถือได้ เท่าสมัยก่อน มีตัวอย่างของการฟ้องร้อ